روش‌هاي تحليل كلان‌داده‌ها در حوزه مديريت منابع انساني: مدلسازي پيش‌بينِ ترك خدمت كاركنان

فرآيندهاي منابع انساني و نقش‌هاي متخصصان منابع انساني – كه اكنون به‌مثابۀ شركاي استراتژيك سازمان تلقي مي‌شوند- طي زمان تغييرات قابل توجهي داشته است. به همين تناسب، در حوزه آكادميك نيز برخي رويكردها و روش‌هاي نوين پژوهش در قلمرو مديريت منابع انساني مطرح شده و خصوصاً با توسعه ابزارهاي نوين گردآوري و تحليل كلان‌داده‌ها بيش از پيش مورد توجه قرار گرفته است. يكي از اين رويكردهاي نوپديدِ تحليل كلان‌داده‌ها، تحليلگري منابع انساني است. اين رويكرد و روش‌هاي ذيل آن چند مشخصه اصلي دارند: نخست، جايگزيني تصميم‌گيري‌هاي مبتني بر شهود و تجربه با تصميم‌گيري‌هاي مبتني بر شواهد و داده‌محور، دوم، استفاده از علم آمار، فن‌آوري‌هاي روزآمد، روش پژوهش و مفاهيم مالي براي تحليل داده‌هاي منابع انساني و داده‌هاي كسب و كار، و سوم، سخن گفتن به زبان كسب و كار كه در نتيجة پيوند ميان كاركردهاي منابع انساني با نتايج كسب و كار حاصل مي‌شود. هدف اين مقاله، نخست، معرفي رويكرد كلي و برخي روش‌هاي ذيل تحليلگري منابع انساني است. سپس به عنوان مثالي عددي از به‌كارگيري يادگيري ماشين براي مدلسازي پيش‌بين با استفاده از كلان‌داده‌هاي منابع انساني، مطالعه‌اي موردي مطرح و نتايج آن ارائه شده است. نتايج حاصل از به‌كارگيري روش‌هاي تحليلگري منابع انساني كه در پيوند با نتايج كسب و كار معنادار مي‌شوند، اتخاذ تصميم‌گيري‌هاي مبتني بر شواهد را در سطوح استراتژيك سازمان تسهيل مي‌كنند.