مطالعه آزمايشگاهي گسترش نفوذ فعال آب شور بر اثر افزايش چگالي در آبخوان‌هاي مجاور درياچه‌هاي درحال خشك شدن

درياچه‌ها به عنوان منابع طبيعي حياتي در برابر تغييرات آب و هوايي حساس بوده و به‌طور چشمگيري به تهديد تغييرات اقليمي پاسخ مي‌دهند. تغييرات اقليمي و افزايش دماي هوا منجر به تغييرات نرخ تبخير سطحي از درياچه‌ها و افزايش چگالي آب شور مي‌شود. اين امر با ايجاد پديده نفوذ فعال موجب پيشروي غير‌عادي آب‌هاي شور به سمت سفره‌هاي آب زيرزميني در آبخوان‌هاي مجاور درياچه‌ها شده است. در اين تحقيق تاثير افزايش چگالي آب شور بر روند تشكيل و پيشروي پنجه‌ي آب شور به صورت آزمايشگاهي مورد بررسي قرار گرفته‌است. به اين منظور يك آزمايش دو مرحله‌اي با دو چگالي متفاوت به وسيله‌ي مدل آزمايشگاهي انجام شد. در مرحله‌ي اول بار هيدروليكي كل در سمت آب شيرين بيشتر از سمت آب شور بود و گوه‌ي آب شور در حالت مقاوم ايجاد شد و به تعادل رسيد. در ادامه تنها با افزايش دانسيته‌ي آب شور و بدون ايجاد تغيير در تراز‌هاي آب شور و شيرين، گوه‌ي آب شور تشكيل شده و پيشروي آن نسبت به حالت قبل اتفاق افتاد (نفوذ فعال). نتيجه‌ي اين تحقيق نشان داد كه عليرغم پايين بودن ارتفاع آب شور از ارتفاع آب زيرزميني، تنها با افزايش دانسيته آب شور، نوع پيشروي از حالت مقاوم به حالت فعال تبديل مي‌شود. اين مسئله نشانگر آن است كه دانسيته‌ي آب شور و يا تراز آن به تنهايي نمي‌تواند تعيين كننده‌ي رفتار نهايي پنجه‌ي آب شور باشد، بلكه بار هيدروليكي كل معيار اصلي بوده و بايد در مطالعات تهاجم آب شور مد نظر قرار گيرد.