امت و امت‌انديشي در هويت ايرانيان دوره پهلوي مطالعه موردي: تأكيد بر مسأله فلسطين و امت اسلامي در مجلس شوراي ملي

با ظهور اندشه اصلاحي در دوره معاصر جهان اسلام با مساعي نخبگاني همچون سيد جمال‌الدين اسدآبادي، مفهوم «امت اسلامي» نضج گرفت. نهضت روحانيت در ايران خاصه امام ‌خميني (ره) در انقلاب اسلامي اين مفهوم را در ادبيات سياسي ايران گسترش دادند. در اين ميان يكي از محورهاي اساسي در مقوله امت و امت‌گرايي، توجه به بحران فلسطين بود. در مقوله امت انديشه ايرانيان شيعي با مسلمان سني «امت» واحدي را تشكيل مي‌دادند. اين مقاله در نظر دارد با روش توصيفي-تحليلي و تحليل محتوا به مسأله انديشه امت‌گرايي در هويت ايرانيان در دوره پهلوي بپردازد. در اين ميان به مشروح مذاكرات مجلس شوراي ملي در هنگانه عميق شدن بحران فلسطين توجه دارد. بررسي مقاله مذكور نشان مي‌دهد با وجود آن كه انديشه امت‌گرايي به‌شدت از سوي قدرت در دوره پهلوي طرد و رد مي‌شد، اما جريان‌هاي اجتماعي خاصه جريان اسلامي توانستند اين موضوع را براي حوزه‌هاي عمومي و مردم مسأله كنند.