واكـاوي مفهوم اصالت در قالي ايران با هدف هويت بخشي به اين محصول

اصالت از جمله مفاهيمي است كه ارتباطي تنگاتنگ با ارزش‌گذاري و هويت‌بخشي به آثار هنري دارد، به‌طوري كه در دهه هاي گذشته آراء گوناگوني برمبناي همين مفهوم در فلسفه و هستي‌شناسي هنر ارائه شده است. در اين ميان تبيينِ مفهوم اصالت در هنرهايي مانند «قالي» مسأله اي لازم و البته مفيد به نظر مي رسد. قالي ايران به علت دارا بودن توأمان ويژگي هاي زيبايي‌شناختي، اقتصادي و كاركردي از جايگاه ويژه و ممتازي در ميان صنايع دستي ايران برخوردار است. وجود طرح ها و نقوش متنوع با شاخصه هاي فرمي و موضوعي گسترده، توليد بالا در دوره هاي زماني متوالي و نيز مناطق جغرافيايي گسترده، الگوهاي متنوعي را براي خلق و نيز عرضه اين محصول فراهم نموده است. بالطبع اين محصول با ويژگي هاي برشمرده به منظور اتمام فرايند توليد و عرضه، نيازمند ارزيابي و ارزشيابي مناسب و هويت بخش مي باشد. در اين مقاله ضمن تفكيك معيار اصالت در قالي ايران به چهار دسته اصالت ذاتي، اصالت جغرافيايي، اصالت تاريخي و اصالت سبكي و مكتبي، جايگاه و نقش هر يك در هويت بخشي قالي معاصر ايران مورد بررسي قرار گرفت. همچنين مشخص گرديد كه در شيوه هاي معمول ارزش‌گذاري اين محصول، تنها معناي محدودي از مفهوم اصالت (به‌طور خاص اصالت جغرافيايي و نيز بخشي از اصالت ذاتي) لحاظ مي گردد كه همين مسأله باعث كم-اهميت شدن برخي ويژگي هاي خاص و هويت بخش اين محصول شده است.