اصطلاح عرفاني خلوت از ديدگاه ابن عربي

mysticism is austerity and struggle with self

از راهكارهاي رسيدن به درجات معنوي و طي منازل عرفان، رياضت و مجاهده با نفس است كه طبق فرمايش پيامبر گرامي اسلام، جهاد اكبر مي‌باشد. پس سالكي كه قدم در راه عرفان مي‌گذارد بايستي با هوي و هوس زودگذر دنيوي به محاربه بپردازد. يكي از مهم‌ترين بخش‌هاي مجاهدت نفس، خلوت‌نشيني يا خلوت‌گزيني است. خلوت در اصطلاح عرفان، بريدن از دنيا و مافيها و انقطاع از تعلقات دنيوي است كه سرانجام، عارف را در نيل به عبوديت پروردگار، رهنمون مي‌سازد. ابن عربي نيز از چهره‌هاي برجستۀ ادبيات عرفاني، در آثار خود به اين امر مهم اشاره كرده و حتي اثري تحت عنوان اسرارالخلوۀ پديد آورده كه اساس كار نگارنده قرار گرفته است. در حالت كلي، مراد و هدف ابن عربي از خلوت، پيمودن صحيح راه عرفان و سلوك در منازل خلوت به طور معتدل است. در اين مقاله، تلاش برآنست تا برخورد ابن عربي با اصطلاح عرفاني خلوت بررسي شود و ديدگاه او نسبت به اين موضوع، جهت تبيين بيشتر بر خوانندگان ارائه گردد.