بررسي مباني فكري عرفان در اشعار مولانا جلال‌الدين محمد بلخي (مولوي)

Investigating the intellectual foundations of mysticism in the poems of Maulana Jalaluddin Mohammad Balkhi (Maulvi)

مقاله حاضر كه به منظور تبيين مباني فكري عرفان مولانا فراهم شده، ضمن اشاره مختصر به پيشينه تاريخي عرفان در ميان علما و دانشمندان اين سرزمين، ابتدا به اجمال سيرادواري زندگي اين بزرگوار را بررسي كرده تا تأثيرات و پيامدهاي بعضي از جريانات و حوادث محيط اجتماعي و سياسي در ايجاد انگيزش‌هاي روحي و اخلاقي و رفتاري ايشان روشن شود كه از جمله مي‌توان به تأثير ديدار و ملاقات مولانا و شمس پرداخت در بخش مربوط به عرفان، واژه عرفان كه به معني شناخت جهان طبيعت؛ انسان و خداوند متعال و شيوۀ انبياء الهي است بيان شده و سپس به برخي از مضامين عرفاني مثنوي از جمله واژۀ عشق، ني ،خداشناسي و فقر وجودي آدمي به خدا، خودشناسي، لزوم پيروي از راهبر، سكوت عارفانه در مثنوي ونمونه هاي اشعار و.... . .پرداخته شده است. به تعبير ساده و روشن: هركس به زباني سخن از وصف تو گويد بلبل به غزل خواني و قُمري به ترانه