روزهٔ زبان در آراء ابوحامد غزّالي و عمّار بدليسي و عطار نيشابوري

Language fast in the opinions of Abu Hamed Ghazali, Ammar Badlisi and Attar Neishabouri

ابوحامد غزّالي از متكلمان بزرگ قرن پنجم هجري، دربارهٔ آفات زبان مطالب نغزي را با جزئيات بسيار بيان مي‌كند. از ديدگاه او، زبان نايب عقل است. عمّار ياسر بدليسي، عارف قرن ششم، در رسالهٔ صوم‌القلب، روزه و انواع آن و احوال روزه‌داران و استقامت دل و زبان را شرح مي‌دهد. براساس مستندات تاريخي، عطار نيشابوري، منتسب به سلسله عرفاني عمّار بدليسي است. از نظر عطار، سخن‌گفتن، انسان را در حصار زمان و مكان محبوس مي‌كند و سخن‌گفتنِ بدون چهارچوب، انسان را در زندان قرار مي‌دهد و كوتاه‌سخني نوعي عدل‌ورزيدن است. پژوهش زير با روش تحليلي‌توصيفي انجام شده است.