تاثير افزايش توان باتري بر عملكرد چاه حرارتي

در اين مقاله جريان و انتقال حرارت مزدوج در يك چاه حرارتي شامل ماده تغيير فازدهنده-فوم فلزي محصور در فضاي حلقوي بين دو استوانه با شبيه سازي عددي بررسي شده است. بار حرارتي پالسي ناشي از يك باتري در سطح داخلي فضاي حلقوي اعمال شده و سطح خارجي آن در معرض سرمايش هواي محيط قرار گرفته است. براي مدل سازي تغيير فاز از روش انتالپي- تخلخل و براي جابجائي طبيعي در فوم متخلخل از مدل دارسي- برينكمن استفاده شده است. گسسته سازي معادلات حاكم بي بعد با روش المان محدود و گرفتن فصل مشترك تغيير فاز با روش انطباق شبكه انجام شده اند. براي اطمينان از صحت شبيه سازي، نتايج با مطالعات پيشين مقايسه و تطابق بسيار خوبي مشاهده گرديد. نتايج به دست آمده نشان مي دهند در توان هاي بالاتر باتري مي توان از ظرفيت چاه براي كاهش دماي سطح باتري استفاده نمود مشروط بر آن كه زمان پالس شار بر مبناي مقدار گرماي اضافه شده در بازه زماني اعمال پالس محاسبه گردد.