تحليل جريان و انتقال حرارت تك جت برخوردي به سطح محدب نامتقارن

يكي از موثرترين روش‌هاي خنك كاري سطح داغ استفاده از جت‌هاي برخوردي مي‌باشد. اين پژوهش به شبيه سازي عددي و تجربي انتقال حرارت جت برخوردي به سطح محدب نامتقارن پرداخته شده است. براي اين منظور شبيه سازي در نرم افزار انسيس فلوئنت براي اعداد رينولدز تقريبي 21000 و 31000 و فواصل نسبي برخورد 2 و 5 انجام شده است سطح محدب مورد بررسي داراي دو شعاع انحنا با مقادير 20 و 30 سانتي متر است. در اين پژوهش سيال جت برخوردي ، هوا با دماي 25 درجه سانتي‌گراد در نظر گرفته شده است. نتايج عددي و تجربي بدست آمده نشان مي دهد كه با افزايش فاصله ي جت از سطح مورد بررسي ميزان كاهش دما و خنك كنندگي كاهش يافته است. . نتايج شبيه سازي عددي به دست آمده از مدل k-ω-SST مطابقت قابل قبول با مقادير تجربي دارد. همچنين در ناحيه‌اي كه انحناي سطح بيشتر است، اثر جت كمتر بوده و در اين ناحيه افزايش دماي سطح مشاهده مي شود. همچنين با كاهش فاصله‌ي جت از سطح مورد بررسي عدد ناسلت افزايش مي‌يابد. نتايج تجربي و عددي اين تحقيق نشان مي دهد كه با افزايش عدد رينولدز جت عدد ناسلت در هر دوسمت سطح برخورد افزايش مي يابد.