شاخص هاي سلامت معنوي در آموزه هاي علوي

يكي از طرق دستيابي به مفهوم اصلي سلامت، بهره مندي از سلامت معنوي است. اين بُعد از سلامت قادر است انسان را درمقابل بسياري از بيماري ها و مشكلات روحي و رواني مصون نگه داشته و آرامش و امنيت را به وي اعطا كند و در نهايت جامعه را سالم نگه دارد. از اين رو قرآن و منابع روائي حاوي دستورات بسياري در خصوص سلامتمعنوي است. هدف اين مقاله بررسي و شناساييشاخص هاي سلامت معنوي در آموزه هاي علوي مي باشد كه با روش ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ- تحليلي و رويكرد روايي با مراجعه بهﻧﻬﺞ-اﻟﺒﻼﻏﻪ، غرر الحكم و دررالحكم و ساير منابع به استخراج اين شاخص ها پرداخته مي شود.يافته هاي تحقيق بيانگر اين است كه در آموزه هاي علوي رابطه محكمي بين ايمان و سلامت معنوي وجود دارد به گونه اي كه از ديدگاه حضرت (ع) خاستگاه سلامت معنوي قلب يا روح و نفس انسان است كه در كنار جسم اوقرار دارد و در عين حال، داراي شخصيت و هويت مستقلي است. شاخص هاي سلامت معنوي در آموزه هاي علوي عبارتند از:شاخص هاي معرفتي- تعقلي، عاطفي- هيجاني، عملي و بازدهي.