بررسي اصول تربيت معنوي در انديشه امام علي و باورهاي فارغ از دين

پژوهش حاضر يك مطالعه ي تطبيقي است كه به بررسي اصول تربيت معنوي در انديشه امام علي عليه السلام و انديشه هاي فارغ از دين مي پردازد. معنويت يكي از ابعاد وجودي انسان است كه مانند ديگر ابعادي وجودي آن نياز به تربيت دارد.هر نگاه تربيتي نيز اصول مختص به خود را دارد و مي توان جهت گيري هاي موجود در تربيت معنوي را به دو دسته جهت گيري ديني و جهت گيري غير ديني تقسيم كرد.با روش تحليل اسنادي اسناد موجود از ديگر پژوهشگران جمع آوري شد. انديشه امام علي به عنوان نماينده جهت گيري هاي ديني انتخاب و بررسي شد و حاصل آن استخراج ده اصل تربيت معنوي بود.در مقابل براي انديشه هاي فارغ از دين از پژوهش هاي ديگر محققان استخراج شد و اين اصول باهم مقايسه شد و به نتيجه اين بود كه اين اصول نه تنها در مباني، بلكه كه در اصول تفاوت چشمگيري باهم دارند.چرا كه اصول تربيت معنوي در انديشه امام علي عليه السلام در قالب چهار مولفه وجود دارد و خالق و مخلوق و رهبران ديني و ديگر مردم در تربيت معنوي فرد موثر هستند در حالي كه در انديشه هاي فارغ از دين اصول در جايگاه خود انسان خلاصه مي شود.