نقد و مباني نظري چهره پردازي و شخصيت پردازي عروسك ها

اين پژوهش با هدف نقد مباني نظري چهره پردازي و شخصيت پردازي عروسك ها صورت گرفته است و نتايج و يافته ها حاكي از آن است كه عروسك از ديرباز كاركردي تمثيلي داشته كه براي سرگرمي در اختيار كودك قرار مي‌گرفته و با انتقال پيام خودش در غالب برانگيختن احساس او باعث شكل‌گيري تصويري از جهان پيرامون براي كودك مي‌شده است. عروسك‌ها علاوه بر جنبه بازي و سرگرمي براي كودكان حامل پيام‌هاي اخلاقي و فرهنگي نيز مي‌توانند باشند و شايد براي اين بوده كه گذشتگان در ساخت عروسك براي كودكان خود از لباس‌ها و زيورآلات و آرايه‌هاي فرهنگي بومي خود بهره مي‌بردند تا كودكان از همان كودكي با اين فرهنگ و آيين‌ها آشنا شوند. در نقاط مختلف ايران عروسك‌هاي مختلفي نسل به نسل در دست كودكان چرخيده است كه هريك قصه‌اي در سينه‌دارند. قصه‌اي كه راوي آن مي‌تواند همان عروسك باشد و به نسل‌هاي بعدي منتقل شود. عروسك‌سازي به شكل بومي يك هنر و يك ميراث ناملموس است كه به نسل‌هاي بعد منتقل‌شده و ممكن است به عمر بشر عروسك‌سازي وجود داشته باشد، كما اينكه پيكرك‌هايي كه در موزه‌ها هستند، نشان مي‌دهند كه اين عروسك‌ها از هزاره‌هاي پيشين وجود داشته است.