ديرين زيست جغرافياي جهاني بازوپايان اردويسين پسين (كاتين)

اردويسين پسين همزمان با يك اپيزود بزرگ گلخانه اي و مرحله اوليه از يك پيشروي دريايي است كه منجر به زير آب رفتن بسياري از آمريكاي شمالي در اوايل كاتين شد. بر اساس نتايج آناليزهاي چند متغيره از ۳۶ فوناي بازوپايان با سن كاتين از جمله بازوپايان rhynchonelliformدر سطح جهاني پنج خوشه مربوط به بازوپايان قزاقستان، آوالونيا، اپيكانتيننتال لورنشيا (epicontinental Laurentia) ، اسكوتو-آپالاچيا (Scoto-Appalachian)، و ايران متمايز شدند. فوناي بازوپايان كاتين در لورنشيا به وضوح به دو گروه بازوپايان اپيكانتيننتال و Scoto-Appalachian متمايز شده‌اند. بازوپايان Scoto-Appalachian بيشترين ارتباط را با بازوپايان در امتداد حاشيه‌هاي غربي لورنشيا دارا مي‌باشند. فوناي بازوپايان كاتين اوليه اپيكانتيننتال لورنشيا بيشتر به بازوپايان بالتيك مرتبط مي‌باشند. بازوپايان منطقه بجنورد در كپه داغ نسبت به بازوپايان منطقه زاگرس در ايران، با بازوپايان منطقه اپيكانتيننتال لورنشيا شباهت بيشتري نشان مي‌دهند.