بكارگيري الگوريتم شعله‐پروانه براي يافتن جواب بهينه دستگاه هاي خطي

بهينه سازي به معناي فرآيند يافتن بهترين جواب ممكن براي يك مسئله اي خاص مي باشد. با افزايش پيچيدگي مسائل طي چند دهه اخير، نياز به فنون بهينه سازي جديد بيشتر از گذشته مشهود مي باشد. فنون بهينه سازي رياضياتي استفاده شده، تنها ابزار براي مسائل بهينه سازي قبل از پيشنهاد و ابداع فنون بهينه سازي ابتكاري بودند. الگوريتم بهينه سازي شعله‐پروانه، يك الگوريتم فراابتكاري الهام گرفته از طبيعت است كه رفتار پيمايش مسير نوعي از پروانه ها بنام شاپرك را تقليد مي كند. الهام اصلي اين بهينه ساز، روش جست و جو يا حركت پروانه ها در طبيعت است كه جهت گيري عرضي ناميده مي شود. در اين مقاله به روش حل دستگاه مبتني بر شاپرك ها و يافتن جواب بهينه دستگاه خطي با به كارگيري رفتار و عملكرد شاپركها نسبت به شعله ها پرداخته مي شود. در ادامه اين مقاله به استفاده از روش بهينه سازي شعله‐پروانه پرداخته مي شود كه به بهبود كارايي در حل دستگاه كمك شاياني مي كند. به منظور بررسي كارايي روش فوق، اين روش پياده سازي گرديد و نتايج آزمايشات صورت گرفته حاكي از كارايي موثر و بالاي اين روش در يافتن جواب بهينه دستگاه هاي خطي مي باشد.)