شناسايي معيارهاي مؤثر در كاهش آلودگي زيست محيطي با رويكرد معماري پايدار ( پايش در مناطق 3 و 12 كلانشهر تهران)

Identifying effective criteria in reducing environmental pollution with a sustainable architecture approach (monitoring in areas 3 and 12 of Tehran metropolis)

عارضه هاي زيست محيطي به عنوان يكي از مهمترين آسيب‌ها و اختلالات جهاني شناخته شده است كه مهمترين دلايل آن عدم توجه به نقش معماري سبز در طراحي شهرسازي و صنعت ساخت و ساز است. در همين راستا؛ نياز است تا با شناسايي عوامل مؤثر توسعه‌ي معماري پايدار در شهر تهران بر اساس مشكلات و بحران هاي زيست محيطي اقدامات لازم صورت گيرد؛ به همين منظور در پژوهش حاضر به دنبال شناسايي و اولويت بندي عوامل مؤثر بر توسعه‌ي معماري سبز يا پايدار در مناطق 3و12 تهران بر اساس تقسيمات شهرداري مي باشد كه در اين راستا، به منظور ارزيابي معماري پايدار و نقش آن در كاهش آسيب هاي زيست محيطي در مناطق 3 و 12 از روش هاي كيفي و كمّي استفاده شد. در بخش كيفي با استفاده از مطالعات داخلي و خارجي و مصاحبه با خبرگان نسبت به شناسايي معيارها اقدام گرديد معماري پايدار و تأثير آن بر كاهش آسيب‌هاي زيست محيطي اقدام شد. نتايج تحقيق نشان دهنده 7 معيار اصلي و 53 زير معيار در بخش هاي مختلف مي‌باشد.