مروري بر بازيافت باطله سنگ آهن به روش تشويه مغناطيسي شناور

بخش معدن سنگ بناي توسعه جهاني را برنامه‌ريزي مي‌كند. اما متناسب با افزايش ميزان تقاضاي مواد معدني فلزي، ميزان انتشار مواد باطله معدني افزايش مي‌يابد كه منجر به ايجاد يك چالش بزرگ زيست محيطي و ايمني شده‌ است. به هيمن دليل بازيابي باطله در كشورهاي غني از مواد معدني در سراسر جهان از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. روش تشويه مغناطيسي شناور يكي از روش‌هاي پيشرفته بازيابي باطله سنگ آهن است كه با سرعت قابل توجهي در حال توسعه براي بازيابي باطله سنگ معدن آهن مي‌باشد. در اين روش مواد باطله با خاصيت مغناطيسي پائين مانند هماتيت، سيدريت و ليمونيت تحت تاثير حرارت قرار گرفته و اكسيده مي‌شوند تا به صورت هماتيت يكنواخت درآيند و در حالت شناور و تحت جريان گاز احيائي كاهش يافته و نهايتا به مگنتيت كه داراي مغناطيس بالائي است؛ استحاله پيدا كنند. سپس به وسيله جداكننده مغناطيسي شدت پائين جداسازي مي‌شوند. اين فرايند در مقايسه با ساير فرايندهاي سنتي از مزاياي انتقال جرم بالا، راندمان حرارتي بالا، توليد كم، هزينه‌هاي پائين و آلودگي كم محيطي زيست برخوردار است. عوامل موثر در اين فرايند عبارتند از: اندازه ذرات، دماي تشويه، غلظت عامل احيائي، نسبت عوامل احيائي، گاز بستر، ميزان شارژ مواد ورودي، دبي جريان كل گاز، مدت زمان فرايند تشويه و مدت زمان فرايند. در اين مطالعه مروري ضمن بررسي تشريح فرايند تشويه مغناطيسي شناور، عوامل موثر در فرايند مورد بررسي قرار مي‌گيرد.