روش‏هاي بازاريابي موجود در قوانين نفتي ايران

پاي نهادن به عرصه تجارت و رقابت با ديگر كشورها در دستيابي به سهم بيشتري از بازارهاي بين‌المللي، مستلزم تحولات بنيادين در مديريت بنگاه‌هاي اقتصادي است. توسعه دانش بازار بين‌المللي در بنگاه‌هاي اقتصادي، تطبيق استراتژي‌ها و ساختارهاي مديريتي با شرايط رقابتي بازارهاي جهاني، بهره‌گيري از فرصت‌ها و مقابله با تهديدات ناشي از تغييرات جهاني كمك خواهد كرد كه كشورمان ايران جايگاه خود را به عنوان يكي از صادركنندگان اصلي نفت خام و فرآورده‏هاي حاصل از آن حفظ نمايد. در بند 14 ماده 1 اصلاحات قانون نفت 1390 تجارت نفت و فرآورده‏هاي نفتي و محصولات پتروشيمي به اقدامات و عمليات بازاريابي، قيمت‌گذاري و عقد قرارداد خريد و فروش، صادرات و واردات، انتقال (ترانزيت)، مبادله و معاوضه نفت، فرآورده‌هاي نفتي و محصولات پتروشيميايي اطلاق مي‏گردد (شكوهي نادران, 1392). ماده 5 اساسنامه شركت ملي نفت نيز فروش نفت در داخل و خارج از كشور را در راستاي تحقق سياست‏هاي كلي اقتصاد مقاومتي موضوع فعاليت شركت معرفي كرده است. كه از نظر نگارنده يكي از خلاء‏هاي موجود در قوانين انحصاري ناشي از اين رويكرد مي‏باشد كه تجارت نفت ، فرآورده‏هاي نفتي و محصولات پتروشيمي برعهده شركت ملي نفت مي‏باشد.