نقش ورزش در سلامت و پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي

ورزش و حركات منظم بدني علاوه بر سلامت جسم بر سلامت روحي و رواني و اجتماعي فرد تأثير مستقيم دارد و در سازگاري فرد در جامعه و شخصيت فرد تأثير مي‌گذارد. ورزش در درمان بيماري‌هايي از جمله افسردگي و نيز بر تقويت حافظه تأثير مي‌گذارد. ورزش براي جوانان تكيه‌گاهي امن محسوب مي‌شود و اين قشر در پناه آن مي‌تواند به نهايت رشد و كمال دست پيدا كند. تربيت بدني يدر كاهش ناسازگاري‌هاي فردي و اجتماعي و كاهش فشارهاي رواني مؤثر بوده و تعادل رواني ارگانيزم را برقرار مي‌سازد . افراد از شركت در فعاليت‌هاي حركتي از نظر ذهني، جسمي و رواني تعادل لازم را كسب مي‌كنند. توانايي مقابله با مشكلات و فشارهاي ناشي از زندگي مدرن را كسب مي‌كنند. پس نتيجه مي‌گيريم ورزش نقش كليدي و اساسي در پيشگيري از وقوع جرائم و آسيب‌هاي اجتماعي دارد، به‌طوري كه از تربيت‌بدني و ورزش به‌عنوان يكي از سازمان‌هاي اجتماعي ياد مي‌شود و مي‌تواند در جرم‌زدايي، پيشگيري و كاهش جرائم نقش عمده‌اي داشته باشد.