نقش ورزش بر آمادگي قلبي تنفسي مردان سيگاري

هدف اين مطالعه بررسي تأثير شش هفته تمرين تناوبي شديد بر VO2max مردان سيگاري داراي اضافه‌وزن بود. 20 مرد با ميانگين سني 13/4 ± 03/45 سال و ميانگين شاخص توده بدني 32/3 ± 41/27 به‌طور داوطلبانه در اين مطالعه شركت كردند كه به‌طور تصادفي به دو گروه تجربي (10=n) و كنترل (10=n) تقسيم شدند. گروه تجربي طي 6 هفته، هر هفته 3 جلسه تمرينات تناوبي انجام دادند. تمرينات شامل 10 مرحله فعاليت باشدت 95-85 درصد ضربان قلب ماكزيمم و مدت‌زمان هر مرحله فعاليت 90 ثانيه بود كه با 60 ثانيه ريكاوري فعال همراه بود. قبل و پس از تمرينات VO2max اندازه‌گيري شد. براي مقايسه درون‌گروهي از آزمون t همبسته و براي مقايسه بين گروهي از تحليل كوواريانس استفاده شد. بين مقادير پس‌آزمون گروه‌هاي تمريني و كنترل تفاوت معني‌داري براي VO2max (001/0=p) مشاهده شد نتايج آزمون t همبسته در گروه تمرين نشان داد VO2max در مقايسه با پيش‌آزمون افزايش معني‌داري داشته است (P 0.05).