مطالعه تطبيقي سازوكارهاي حمايت حقوقي از زنان سرپرست خانواده در ايران و سوئد

آنچه در اين مقاله مورد تحليل و ارزيابي قرار گرفته حمايت حقوقي از زنان سرپرست خانوار در نظام حقوقي ايران و سوئد است. از اين رو نگارنده پس از تبيين موضوع در پرتو حقوق داخلي كوشيده است اين مقوله را در پرتو نظام حقوقي سوئد مورد بررسي قرار دهد. در نظام حقوقي ايران حمايت‌هاي انجام شده از زنان سرپرست خانوار به صورت جامع و برنامه ريزي شده نيست و قوانين و مقررات سياست خاص و واحدي را به عنوان سياست افتراقي در حمايت از زنان سرپرست خانوار در نظر نگرفته‌اند. اين به نظر مي‌رسد خلا مزبور بيشتر به نهادهاي اجتماعي و ضعف جامعه مدني در حمايت از زنان سرپرست خانوار مربوط باشد. در نظام حقوقي سوئد اين سياستها به صورت دوگانه حمايت از زنان را در پرتو اهميت دادن به كودك با اجبارهاي دولتي و حمايت از طريق بخش خصوصي بر عهده گرفته است. از اين رو مي‌توان از نوعي سياست سه جانبه گرايي در حمايت از حقوق زنان در اين كشور سخن گفت. فعاليت نهادهاي بخش خصوصي در اين بين از طريق وابستگي به جامعه مدني به گونه‌اي بارز مشخص مي‌باشد. در اين مقاله نگارنده به شيوه توصيفي تحليلي موضوع را مورد بررسي قرار داده است.