استفاده از الگوريتم گيروان-نيومن در تعيين مناطق مجزاي اندازه‎گيري‎شده (DMAs) براي شبكه‎هاي توزيع آب با رويكرد كمي-كيفي

در حالت كلي، براي مديريت بهتر شبكه، روش‌هاي مختلفي ازجمله استفاده از شيرهاي كاهنده فشار، تقسيم شبكه به مناطق مجزاي اندازه‎گيري‎شده (DMAs) و تعيين بوستر كلر پيشنهاد شده است كه تعيين DMAs يكي از مهم‌ترين آن‎هاست. بدين منظور روش‎هاي مختلفي ازجمله قضاوت مهندسي، روش‌هاي بهينه‌سازي و نظريه گراف پيشنهاد شده است. در تكنيك‌هاي نظريه گراف هر شبكه به‌عنوان يك مدل رياضي مدل‌سازي شده و سپس بر اساس معيارهاي رياضي به زيرگراف‌ها تقسيم مي‌شود. الگوريتم گيروان-نيومن يكي از روش‎هاي كاربردي بر مبناي نظريه گراف مي‎باشد. در اين تحقيق، اين الگوريتم براي تقسيم شبكه توزيع آب پولاكيس به مناطق مجزاي اندازه‎گيري‎شده استفاده شده است. درنهايت با تعيين DMAs براي انتخاب بهترين لوله رابط بين مناطق، از پارامتر كمي فشار گرهي و پارامتر كيفي غلظت كلر باقيمانده استفاده شده است. همچنين از روش تحليل مبتني بر فشار براي شبيه‌سازي شرايط هيدروليكي و كيفي شبكه استفاده شده است و با نتايج تحليل مبتني بر تقاضا مقايسه شده است. نتايج تقسيم شبكه براي تعداد مناطقي برابر با 2، 3 و 4 منطقه بررسي شده است. مقايسه نتايج نشان‌دهنده آن است در روش تحليل مبتني بر تقاضا در شبيه‌سازي شرايط هيدروليكي و كيفي تأمين تمام نيازهاي گرهي امكان‎پذير نيست. علاوه بر اين، با تقسيم شبكه به 2، 3 و 4 منطقه مجزاي اندازه‎گيري‎شده، ميانگين فشار گرهي در كل شبكه به ترتيب 17.8%، 48.9% و 48.6% كاهش يافته است.