تحليل نظام نوآوري كشور: استارت‌آپ‌ها، پارك‌هاي علم و فناوري، شركت‌هاي دانش‌بنيان

نوآوري در هدف، اثر يا روش خود، به‌ صورت تنگاتنگي با شرايط اجتماعي كه در آن توليد شده، ارتباط دارد. با اين ‌وجود نوآوري‌ها داراي فرم (شكل) و محتوا هستند؛ فرم از جنس عقل و منطق (عقل ابزاري و همرسانشي كه شامل مناسبات اقتصادي، سياسي و فرهنگي- اجتماعي) است و محتوا در نهايت از جنس اخلاق (قصد آزادي، برابري و عدالت) است. اين فرم است كه در قالب محتواي اخلاقي، به نوآوري منجر مي‌شود؛ اينكه با چه قاعده‌اي رابطه و مناسبات پيوندي، ميان افراد تنظيم مي‌شود. فرم تمامي نوآوري‌ها به ‌نوعي شبيه به هم بوده و شامل مناسبات اقتصادي، سياسي و فرهنگي- اجتماعي است؛ چنانچه مناسبات با قصد برابري همسو شود، با نوآوري اقتصادي روبه‌رو هستيم. شرايطي كه شكاف‌ها و تبعيض‌هاي اقتصادي در قالب توليد و اشتغال بهبود پيدا مي‌كند (به‌ عبارت‌ ديگر رفاه). اما زماني كه مناسبات با قصد آزادي همسو شود، با نوآوري فناوري روبه‌رو هستيم. شرايطي كه براي واپايش و مديريت خشونت‌هاي طبيعت در قبال ما است؛ به عبارتي آزادي از قيد و بند طبيعت (سرما، گرما، سيل، طوفان و بهره‌برداري از منابع آن). اما زماني كه مناسبات با قصد عدالت همسو شود، با نوآوري اجتماعي روبه‌رو هستيم. شرايطي كه شكاف‌ها و تبعيض‌هاي اجتماعي در قالب آموزش، توانمندسازي، امنيت و پايداري زندگي (رهايي از تله فقر) بهبود پيدا مي‌كند.