ضرورت اصلاح قوانين و مقررات تبليغاتي فضاي سايبر در جهت حمايت از حقوق كودكان و نوجوانان

استفاده كودكان و نوجوانان از وسايل الكترونيكي ارتباط جمعي و پيام‌هاي مختلف تبليغاتي كه روزانه از اين طريق به آن‌ها ارسال مي‌شود، امري اجتناب‌ناپذير است. راجع به رعايت حقوق كاربران نابالغ هنگام تنظيم و ارسال اين‌گونه پيام‌ها در فضاي سايبر، قوانين و آيين‌نامه‌هايي به طور پراكنده در حقوق ايران وجود دارد، اما پرسش اصلي تحقيق حاضر آن است كه آيا طبق قوانين موجود، سازندگان تبليغات و بازارياب‌ها هنگام فرستادن پيشنهادات تبليغاتي، وظيفه‌اي در شناسايي مخاطبان خود دارند؟ آيا اين قوانين در منع ارسال تبليغاتي كه مغاير با رشد و ارتقاي توانايي كودكان و نوجوانان است مقرره‌اي دارند يا مواد مربوط به بخش حمايت از كاربران نابالغ، منحصر مي‌شود در به‌كارگيري روش‌هايي كه در هر حال امكان دور زدن آن‌ها و دست‌يابي به چنين تبليغاتي را فراهم مي‌سازد؟ نگارندگان با روش توصيفي – تحليلي و انتقادي، پس از بررسي قوانين مربوط به تبليغات در فضاي سايبر، مشخص مي‌كنند كه نقص‌ها و خلاءهاي اساسي در اين زمينه و در جهت حمايت از كودكان و نوجوانان وجود دارد و پيشنهاد مي‌دهند تا مقرره‌اي با مضمون منع ارسال پيام‌هاي تبليغاتي نامناسب و مغاير با رشد و توانايي كاربران كودك و نوجوان، در آيين‌نامه اجرايي مواد 56 و 57 قانون تجارت الكترونيكي اضافه شود.