امكان‌سنجي تقنين در فضاي مجازي با تأكيد بر اصول قانون اساسي

اينترنت، به عنوان يكي از پديده هاي نوين معاصر، موجب تحول جوامع بشري شده است. حاكميت مي‌بايست با اتكا به قواعدي به تنظيم روابط افراد شهروندان در فضاي مجازي بپردازد. بي‌گمان، دامنه‌ي اختيارات و آزادي‌هاي مردم در فضاي مجازي كاملاً متفاوت از فضاي حقيقي است. حفظ حريم خصوصي، منع هرزه‌نگاري، حمايت از حق نشر مؤلفان و... مستلزم ايجاد محدوديت دامنه‌ي فعاليت كاربران است. قانون اساسي، خطوط كلي حقوق و آزادي‌هاي شهروندان را تبيين مي‌كند. پرسشي كه مطرح مي‌شود اين است كه آيا قوانين فعلي مي‌تواند پاسخگوي مشكلات فضاي مجازي باشد و يا نيازمند تقنين در اين حوزه هستيم؟ به نظر مي‌رسد قواعد خودتنظيمي نمي‌تواند به تنظيم روابط مردم در اين فضا بپردازد. به ياري تفسير و تحليل قوانين موجود، نمي‌توان اينترنت را قاعده‌مند ساخت. در اين خصوص وضع قانون جامع امري ضروري است اين نوشتار با رويكردي توصيفي- تحليلي (با مراجعه به منابع كتابخانه‌اي) درصدد پاسخ دادن به آن است.