تاثير تغييرات ميزان ميكروسيليس و فوق روان‌كننده بر بتن و تاثير بازه‌هاي استراحت اوليه در مقاومت فشاري بتن تحت شرايط عمل آوري در بخار

استفاده از اجزاي سازه‌اي پيش‌ساخته در سازه‌هاي ساختماني به طور فزاينده‌اي گسترده شده است، به طوري كه پروژه‌ها اغلب براي تسهيل و تسريع امور ساخت و ساز از روش‌هاي عمل‌آوري با بخار استفاده ‌‌مي‌كنند. استفاده از بتن ‌پيش‌ساخته، افزايش كارايي ساخت و ساز را نشان داده است. در نتيجه، مسائل مربوط به مقاومت و دوام ناشي از عمل‌آوري بتن با بخار به كيفيت ساخت بتن وابسته است و كيفيت بالاي انجام ‌‌اين فرآيند به توسعه روند ساخت و ساز كمك ‌‌مي‌كند. استفاده از پودر ميكروسيليس در بتن عمل‌آوري شده با بخار براي بهبود عملكرد در كارگاه‌هاي ساختماني مرسوم شده است. در حالي كه تحقيقات در مورد مواد افزودني‌ به صورت تكي بررسي شده است استفاده از مواد افزودني تركيبي و با فوق روان كننده نسبتاً محدود است. ‌‌اين مقاله بر روي خواص مكانيكي بتن عمل‌آوري شده با بخار با مواد افزودني (ميكروسليس)، بررسي تأثير نسبت مواد افزودني و تغييرات زمان استراحت اوليه نمونه‌ها در روش عمل‌آوري با بخار بر خواص مكانيكي بتن تمركز دارد. مشخص شد كه وقتي ميكروسليس و فوق روان كننده به نسبت تقريبي 8 برابر وزني اضافه شدند، مقاومت فشاري بتن بهينه شد. علاوه بر‌‌اين، زمان استراحت اوليه بايد به ميزان 4 ساعت كنترل شوند تا مقاومت فشاري بتن عمل‌آوري شده با بخار بهبود يابد.