تبيين ضرورت تدريس درس شيمي با جهت گيري الهي

هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير نوع تدريس معلمان شيمي بر تقويت باورهاي ديني و رفتارهاي اخلاقي دانش آموزان مي باشد. در اين پژوهش از روش تحليلي – توصيفي استفاده شده است؛ بر اين اساس ابتدا به بررسي مفاهيم مطرح در پژوهش همچون علم ديني، نسبت علم ديني با ساير علوم و تاثير متافيزيك و دين بر علوم تجربي پرداختيم. در ادامه ضمن تاكيد بر رويكرد آيت الله جوادي آملي نسبت به علم ديني به ارائه پيش فرض‌هاي فلسفي آن مانند: توجه به مبدا فاعلي علم، ضرورت توجه به مبدأ فاعلي و غائي معلوم، خلقت ديدن عالم طبيعت، آفرينش را نشانه‌هايي از قدرت و صفات خداوند دانستن، براي معلمان پرداختيم و به اين مهم اشاره كرديم كه معلمان شيمي ضمن پذيرفتن مباني مذكور مي تواند با استفاده از روش پيوند و گريز در تدريس شيمي عمل نمايد كه بر اساس آن معلم سعي مي‌كند براي هر يك از مفاهيم علمي، مصاديق الهي بر اساس آموزه‌هاي اسلامي ذكر كند تا زمينه رشد و تقويت باورهاي ديني و تقويت رفتار اخلاقي را در دانش آموزان فراهم كند.