مقايسه ي شاخصه هاي رواني فوتباليست ها شركت كننده در مسابقات قهرماني كشور: نقش واسطه اي برد و باخت

هدف از اين پژوهش مقايسه شاخص‌هاي روان‌شناختي فوتباليست هاي شركت‌كننده در مسابقات قهرماني كشور و نقش واسطه‌اي برد و باخت بود. اين پژوهش از نوع توصيفي است. نمونه ما شامل 86 فوتباليست با ميانگين سني 20.35 سال (SD=0.82) شركت كننده در مسابقات قهرماني كشور بود. براي جمع آوري داده ها از بخش هايي از پرسشنامه استاندارد SCL-90-R شامل سه بعد افسردگي، اضطراب و پرخاشگري استفاده شد كه اين آزمون 29 سوال داشت. روايي پرسشنامه مورد مطالعه با آزمون آلفاي كرونباخ 0/88 بدست آمد و براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون ويلكاكسون استفاده شد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه سه عامل ذهني پس از باخت مخرب تر بوده، در حالي كه يكي از اين عوامل (پرخاشگري) بدتر و ساير عوامل (افسردگي و اضطراب) پس از برد بهتر بوده‌اند. پس از باخت، تفاوت افسردگي (0.012)، اضطراب (0.003) و پرخاشگري (0.001) معني‌دار بود و تنها تفاوت پرخاشگري (0.002) پس از پيروزي معني‌دار بود. بنابراين افزايش پرخاشگري در هر دو گروه برنده و بازنده را مي توان با نظريه «شناختي» تبيين كرد. در اين شرايط، اعضاي تيم برنده تحت تأثير رفتار مخرب تيم بازنده (كلامي يا غيركلامي) قرار مي گيرند. اين يافته ها بر اساس تأثير باخت بر افزايش پرخاشگري با واعظ موسوي (1383) و بر اساس سطوح فعاليت و افزايش عوامل رواني (افسردگي و اضطراب) با ماكادو و همكاران (2022) و لپشاي (2018) همسو هستند.