نقش سبك زندگي فعال در ابعاد هوش معنوي و سلامت رواني همسران جانبازان شهرتهران

آيا با تقويت يكي از ابعاد وجودي مثل بعد جسماني از راه ورزش كردن، مي توان گامي در جهت تقويت ابعاد ديگر همچون بعد معنوي برداشت و در نهايت سبب ارتقاء سطح جسماني و روان شناختي انسان شد. جامعه آماري تحقيق را كليه همسران جانبازان بالاي 25درصد شهر تهران تشكيل مي دادند. حجم نمونه از روي حجم جامعه و بر طبق جدول كرجسي 200 نفر برآورد شد(100نفر ورزشكار و 100 نفر غيرورزشكار). انتخاب همسران ورزشكار با استفاده از روش نمونه گيري ساده، و همسران غيرورزشكار با استفاده از روش نمونه گيري غيرتصادفي هدفمند انجام شد. در اين پژوهش از پرسشنامه هوش معنوي و پرسشنامه سلامت عمومي(GHQ) استفاده گرديد. داده هاي پژوهش با استفاده از آمار توصيفي و آمار استنباطي ضريب همبستگي پيرسون و آزمونt مستقل با استفاده از نرم افزار SPSS18 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. بين نمره هوش معنوي كلي و سلامت روان همبستگي معني داري وجود دارد همچنين نمره هوش معنوي كلي و زيرمقياس هاي آن در گروه همسران ورزشكار به طورمعني داري بيشتر از گروه همسران غيرورزشكار بود. فرضيه اول اين تحقيق مبني بر تفاوت هوش معنوي و ابعاد آن در همسران ورزشكار و غيرورزشكار تأئيد شد. فرض دوم پژوهش مبني بر تفاوت سلامت عمومي دو گروه نيز تائيد شد و فرض سوم اين تحقيق مبني بر رابطه هوش معنوي و سلامت روان در دو گروه مورد مطالعه تائيد شد. بنابراين يكي از راه هاي تقويت هوش معنوي و همچنين ارتقاء سلامت جسماني، سلامت رواني، سلامت اجتماعي و البته مهارت هاي فردي تشويق به امر ورزش و فعاليت هاي منظم بدني و همچنين فراهم كردن زمينه لازم جهت اين امر مي باشد.