بررسي نقش اسطورۀ جمشيد در آثار شاعران پارسي‌گوي از آغاز تا قرن نهم هجري

study of Jamshid’s myth in the works of Persian poets from the beginning to the ninth century

با تأمل دربارۀ اسطورۀ جمشيد در شاهنامه و ساير متون حماسي، تاريخي و اساطيري، و دريافت شكوه و حشمت وي در اين متون، اين پرسش مطرح مي‌شود كه جمشيد در ادبيات پارسي از چه پايگاهي برخوردار است و آيا در تفكر و آثار شاعران نيز جايگاه خود را حفظ كرده است؟ اين جستار با بررسي آثار پارسي‌سرايان از ابتداي شعر پارسي تا پايان قرن نهم هجري، در پي نمايش دادن جايگاه جمشيد در آثار شاعران و ارائۀ بسامدِ نقش وي در اين ميان است. جمشيد، گاه با جامِ جهان‌نمايش و گاه با خورشيدِ چهره‌اش در اشعار جلوه‌نمايي مي‌كند. عظمتِ حكومت وي و شكوهِ دولتش، اكتشافاتش چون نوروز و مي، مسخرات او چون ديو و جن، عبرت‌آموزي از فرجام وي، همه و همه دست‌مايۀ شعر شاعران شده‌اند و حضور پررنگ جمشيد در شعر شاعران پس از فردوسي، نمايان‌گرِ تاثير شاهنامه در رواج نام اوست. جمشيد عليرغم گناه كردن در پايان پادشاهي خود، هم‌چنان در اذهان شاعران ايران زمين، نقشي والا و باشكوه و پركاربرد دارد.