ترويج كارآفريني از طريق توسعه خوشه‌هاي كسب و كار و شركت‌هاي زايشي كشاورزي

همواره جوامع در جستجوي روش‌هاي اثربخش و نوآورانه براي رفع نيازها، توليد محصول و ارائه كالاها و خدمات خود هستند. دانشگاه‌هاي و صنعت كشاورزي نيز به عنوان متولي تامين نيازهاي جوامع، با روش‌هاي نوين و تاكيد بر مديريت كارآفرينانه تلاش در خلق فرصت‌هاي جديد و رفع محدوديت‌هاي محيطي و عملياتي بازار كسب و كار دارند. بر اساس تجارب موفق جهاني در اقتصاد دانش بنيان، شركت‌هاي زايشي و خوشه هاي كشاورزي نقش قدرتمندي در ترويج كشاورزي و توانمندسازي اقشار روستايي دارند. با اين حال تا كنون، كاوش عميقي در مورد چگونگي شكل گيري و تكامل خوشه‌هاي كسب و كار كشاورزي، به ويژه در زمينه ترويج كارآفريني شركت‌هاي دانش بنيان بخش كشاورزي و روستايي در ايران، انجام نشده است. بنابراين اين مطالعه با هدف تجزيه و تحليل آخرين مطالعات در زمينه جايگاه كارآفرينانه خوشه‌هاي كسب و كار و شركت‌هاي زايشي دانش‌بنيان كشاورزي از طريق مرور نظام‌مند متون و به كارگيري روش مروري انجام پذيرفته است. در اين مطالعه سعي بر تشريح ويژگي‌هاي دانشگاه‌هاي سنتي و دانشگاه‌هاي كارآفرين و تكامل كسب و كارهاي دانشي شده است. به عنوان يك دستاورد مدلي جهت تبيين ترويج كارآفريني با استناد به تعاملات اركان كشاورزي دانش بنيان در سه بخش نظام آموزش عالي، شركت‌هاي زايشي و سياست‌هاي دولتي بخش كشاورزي ارائه گرديده است.