مطالعه پديدارشناسي كيفيت اوقات فراغت نوجوانان دختر در دوران همه‌گيري كرونا

دختران به دليل بافت فرهنگي جامعه در معرض چالش‌ها و محدوديت‌هاي اوقات فراغت بيشتري در مقايسه با پسران هستند و اين موضوع در شرايط همه‌گيري كرونا پر رنگ‌تر شد. هدف از پژوهش حاضر بررسي كيفيت تجارب زيسته نوجوانان دختر از اوقات فراغت در دوره كرونا بود. اين تحقيق از نظر ماهيت، كيفي و به روش پديدار‌شناسي انجام شد. روش گردآوري داده‌ها از طريق مصاحبه‌هاي نيمه ساختار يافته و تا اشباع نظري با 18 شركت‌كننده نوجوان دختر ساكن شهر تهران در بازه زماني بهار 1400 انجام شد. روش تحليل داده‌ها، تحليل تماتيك بود. يافته‌ها در 2 مضمون اصلي شامل: الف) چالش‌ها و آسيب‌هاي اوقات فراغت (شامل زيرمضمون‌هاي: 1- كمبود اوقات فراغت، 2- محدوديت ارتباط با همسالان، 3- محدوديت دسترسي به فعاليت‌هاي ورزشي، 4- اتلاف وقت در فضاي مجازي) و ب) واكنش‌ها و مقابله‌هاي سازگارانه اوقات فراغت (شامل: 1-انطباق با شرايط كرونايي، 2- بهبود ارتباط با خانواده، 3- مطالعه آزاد، 4- انجام فعاليت‌هاي هنري و خلاقانه، 5- ورزش و توجه به سلامت جسمي، 6- يادگيري زبان جديد)، از تحليل مصاحبه‌ها به دست آمد. نتايج نشان داد كه شرايط كرونا و قرنطينگي منجر به عدم تعادل در ابعاد تحصيلي، خانوادگي و اوقات فراغت دانش‌آموزان دختر شده است و لازم است راهبردهاي مناسبي جهت سازگاري از سوي نهادهاي اجتماعي اعم از دولتي و غير دولتي، خانواده و مدرسه ارائه شود.