ازدواج فرزند با فرد مطلقه از منظر پدر

پژوهش حاضر با هدف شناسايي ادراك والدين از ازدواج فرزند با فرد مطلقه انجام شد. اين پژوهش كيفي با استفاده از رويكرد تحليل مضمون(تماتيك) انجام شد. جمعيت مورد مطالعه پژوهش برابر است با مشاركت كنندگان پژوهش كه والديني كه داراي فرزند 20 تا30 سال در آستانه ازدواج دارند در شهرهاي خرمبيد، بوانات و آباده در سال 1401 كه ملاك‌هاي ورود به پژوهش داشتند را شامل شد. فرايند نمونه‌گيري تا حصول اشباع نظري ادامه يافت و در نهايت 16 مشاركت‌كننده از طريق مصاحبه مورد مطالعه قرار گرفتند. تحليل مضموني نشان داد ادراك والدين نسبت به ازدواج فرزندشان با فرد مطلقه، طيفي از نگرش منفي تا نگرش خاكستري را به دلايل مرتبط با فرد، ازدواج و اجتماع شامل مي‌شود كه در6 مضمون اصلي كه عبارتند از: نقصان‌پنداري وابسته به شخص، نقصان‌پنداري وابسته زوج، نقصان‌پنداري وابسته به اجتماع، تجربيات وابسته به شخص، تجربيات وابسته به زوج، تجربيات وابسته به اجتماع جاي گرفت كه در نقصان‌ها والدين معتقد بودند افراد مطلقه داراي مشكلات و عيوب و نقصان‌هايي هستند كه امكان تكرار آن‌ها در زندگي مجدد وجود دارد و در تجربيات والدين معتقد بودند افراد مطلقه در كنار نقصان‌هايي كه دارند، داراي تجاربي هستند. نتايج اين پژوهش مي‌تواند در برنامه‌هاي آموزشي در مشاوره پيش از ازدواج و در بافت فرهنگي اثرگذار باشد.