تحليل رويكرد علامه مصباح در باب الهيات سلبي

الهيات سلبي با طرح گزاره‌هاي سلبي در تبيين معرفت، نسبت به خداوند يكي از رويكردهاي الهياتي معاصر است.بر اساس ديدگاه سلبي، خداوند وجودي برتر و متباين با خلق دارد كه هرگز متعلق معرفتانسانقرار نگرفته و شناخت ناپذير است. علامه مصباحبا اعتقاد به توانمندي عقل در ادراك معاني اوصاف الهيبر اين نكته تأكيد مي‌كند كهمصاديق آنها در خداوند، نامحدود و مطلق و در غيرخداوند، محدود و ناقص است و با پذيرش رويكرد اثبات بدون تشبيه به نقدديدگاه تشبيه و تنزيه مي‌پردازد. در انديشه علامه الهيات سلبي رويكردي مكمل در تبيين اوصاف و افعال الهياست كه به نحو مستقل گوياي تمام حقيقت نيست؛ بلكه فهم سلبي اوصاف خداوند متوقف بر فهم اثباتي است و تصور معناي سلبي بدون تصور مقابل آن ممكن نيست. نوشتار حاضر به ديدگاه علامه مصباح در معنا شناسي صفات و تحليل رويكردهاي آن پرداخته است.