مطالعه نرخ رشد ساختارهاي بزرگ مقياس با استفاده از توابع چند جمله ­اي

در اين پژوهش به مطالعه رشد ساختارهاي بزرگ مقياس خطي با استفاده از داده هاي رصدي موجود مي­پردازيم. با كمينه كردن تابع خطا براي چند توابع جمله اي و استفاده از معيارهاي آماري ملاحظه مي كنيم كه توان صفرم اين چند جمله اي ها با يك پارامتر آزاد بهترين برازش را با داده هاي مشاهداتي حتي در مقايسه با مدل استاندارد كيهان شناسي دارد. اين موضوع مي تواند بدليل خطاي بزرگ داده هاي رصدي و يا حضور داده ها در ناحيه انتقال به سرخي باشد كه تابع تقريبا تخت است. داده هاي مشاهداتي نرخ رشد در انتقال به سرخ هاي بالاتر مي تواند محك جدي تري براي مدل استاندارد در آينده باشد.