برآوردگرهاي ريج تعميم‌يافته و كاربرد آن

هنگامي كه بين متغير هاي مستقل در رگرسيون چندگانه وابستگي وجود داشته باشد، مي‌گوييم بين آنها هم خطي چند گانه وجود دارد. روش كمترين توان دوم برآوردهاي ضعيفي از هريك از پارامترها بدست مي دهد. كه نتايج قابل قبولي نخواهد داشت براي مقابله با اين مسئله روش‌هاي مختلفي وجود دارد. ازجمله برآوردگرهاي رگرسيون ريج معمولي و ريج تعميم‌يافته استفاده شده‌است. بيشتر مباحث مربوط به اين رگرسيون‎ها به انتخاب پارامتر اريبي K متمركز مي‎شود. در اين مقاله چهار تا از پارامتر هاي ريج معمولي و ريج تعميم‌يافته كه مبتني بر به حداقل رساندن بعضي از معيارهاي آماري از جمله ميانگين توان دوم خطا (MSE)مي‌باشد. از طريق يك مثال عددي عملكرد اين برآوردگرهاي پيشنهادي مقايسه شده‌است. نتايج نشان مي‌دهد. كه برآوردگرهاي ريج تعميم‌يافته(GRR) عملكرد بهتري نسبت به ريج معمولي ORR) (دارد بديهي است كه افزايش سطح همخطي چندگانه و تعداد رگرسيون ها بر MSE اثر مثبت دارد. همچنين، عملكرد برآوردگرها بستگي به ميزان واريانس خطا دارد.