استفاده از ضر يب همبستگي درون گروه ي در تعيين روايي و پايايي و كاربرد آن در مطالعات پزشكي

ضريب همبستگي درون گروهي )ICC )يك شاخص آماري است كه با استفاده از آن مي توان درجه توافق و همبستگ ي اعضاي درون يك گروه را تعيين كرد. اين شاخص كاربرد گسترده اي در روا يي، پايايي درون ارزيابها، بين ارزيابها، آزمون- بازآزمون دارد. ده فرم متفاوت از ICC وجود دارد كه هر فرم شامل فرض يات متفاوت است و به تفس يرهاي متفاوت منجر مي‌شود، بنابراين الزم است فرم صحيح آن به درستي انتخاب و تفسير شود. هدف اين مقاله ارا يه راهنماي كاربردي براي پژوهشگران در جهت انتخاب شكل صحيح ICC و تفسير درست آن است.