تطبيق ساختار فيلمنامه ي سه پرده اي سيدفيلد با داستان سياوش و سودابه

بي شك شاهنامه جز آثار برجسته ي ادبيات فارسي است ، و يكي از پر محتوا ترين منابع براي اقتباس فيلمنامه است . هر فيلمنامه استاندارد بايد با استفاده از الگوهاي مناسب و درك كامل آن به ساختاري مناسب و استاندارد برسد . از استادان نام آور فيلمنامه سه پرده اي ، مي توان از سيد فيلد نماينده الگوي ساختاري داستان محور نام برد . نگارنده در تلاش است با اين مقاله به تطبيق و ارزشيابي ساختار داستان سياوش و سودابه با اين الگوها، بپردازد ، كه شاهنامه ي فردوسي يك از شايسته ترين منابع براي تطبيق و استفاده از الگوهاي برجسته جهاني است ، نه تنها الگوهاي برجسته ، بلكه از ظرفيت هاي سينمايي و دراماتيكي نيز برخوردار است . چنان كه مقياس نوع كيفيت داستان ، لزوم آن برابري با الگوي ذكر شده يا الگوهاي ديگر نيست . بگونه اي متكي به پايداري حضور و نفوذ بر مخاطب خود است . بنابراين يكي از علت هاي اصلي نامرادي فيلم هاي اقتباسي سينماي ايران ، درك نادرست متون ادبي و به كارگرفتن هنرمندانه ي مهارت الگوهاي كارآمد فيلمنامه است .