بررسي طرحواره هاي ناسازگار اوليه در پبش بيني طلاق عاطفي زوجين (مطالعه موردي: زوجين جوان در شرف طلاق شهر تهران)

پژوهش حاضر با هدف بررسي طرحواره هاي ناسازگار اوليه در پبش بيني طلاق عاطفي زوجين (مطالعه موردي: زوجين جوان در شرف طلاق شهر تهران( انجام شده است. طرح پژوهش حاضر در زمره پژوهش هاي توصيفي (همبستگي از نوع پيش بيني) است. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه زوجيني كه زير 5 سال از تاريخ عقد دائم آن ها گذشته و از طرف دادگاه خانواده به مراكز مشاوره قبل از طلاق معتمد قوه قضائيه شهر تهران در سال 1400 مراجعه كرده بودند تشكيل داده است. نمونه آماري پژوهش حاضر به روش نمونه گيري در دسترس به حجم 100 زوج (100 نفر مرد و 100 نفر زن) از ميان جامعه آماري انتخاب شد. ابزار گردآوري داده هاي مورد نياز آزمون فرضيات پژوهش حاضر، پرسشنامه طرحواره هاي ناسازگار اوليه يانگ-فرم كوتاه و مقياس طلاق عاطفي مي باشد. به منظور گردآوري داده هاي مورد نياز براي آزمون فرضيات پژوهش حاضر، پس از اعلام آمادگي آزمودني ها، دو پرسشنامه طرحوار هاي ناسازگار اوليه يانگ-فرم كوتاه و مقياس طلاق عاطفي به زوجين داده شد و از آنها خواسته شد بعد از تكميل پرسشنامه ها آنها را به پژوهشگر بازگردانند. داده ها از طريق ضريب همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون گام به گام با استفاده از spss تحليل شد. در نهايت چنين نتيجه-گيري شد كه؛ طرحواره هاي ناسازگار اوليه در پبش بيني طلاق عاطفي زوجين توان كافي را دارا مي باشند.