تاثير توسعه سياسي بر امنيت اجتماعي كشورهاي حاشيه خليج فارس (با تاكيد بر عربستان سعودي)

توسعه سياسي به معناي افزايش ظرفيت و كارايي يك نظام سياسي در تركيب مردمي بودن، آزادي و تغييرات اساسي در يك جامعه است. اما امنيت اجتماعي عبارت است از آرامش و آسودگي خاطري كه جامعه و نظام سياسي براي اعضاي خود ايجاد مي‌كند. تاثير توسعه سياسي و امنيت اجتماعي برهم گريزناپذير است و مي توان اين دو را به صورت هم افزا در نظر گرفت و به صورت موردي بر كشورهاي مختلف حاشيه خليج فارس مورد بررسي كه مجموع تحقيق حكايت از عدم توسعه سياسي و در نتيجه امنيت اجتماعي تنزل يافته در اين كشورها از جمله عربستان دارد. توسعه نظام سياسي با توسعه بخش هاي ديگر جامعه همبستگي دارد. به عبارتي بخش هاي مختلف جامعه نمي توانند از لحاظ توسعه فاصله زيادي با يكديگر داشته باشند و در جزيره هاي منفك از يكديگر عمل نمايند. حوزه امنيت اجتماعي بستگي به تصويري دارد كه نظام سياسي از دولت، ساختار و هدف خود مي دهد. با توجه به تعريف و ماهيت توسعه سياسي كه البته در هر كشوري با توجه به شاخصه هاي اجتماعي همان كشور تبيين مي گردد اين سوال مطرح مي شود كه اساسا مي توان ارتباطي بين توسعه سياسي و امنيت اجتماعي كشورهاي در حال توسعه ي حاشيه خليج فارس به خصوص عربستان سعودي قائل شد؟ پژوهش انجام شده حاكي از ارتباط معنادار و مفهومي توسعه سياسي با توجه به سه مولفه آن يعني گردش نخبگان، مشاركت سياسي و ساختارگرايي با امنيت اجتماعي مي باشد. به شكلي كه اگر اين سه مولفه مهم توسعه سياسي پويا و كارآمد عمل نمايد امنيت در بعد اجتماعي آن نيز تقويت مي گردد. از طرفي عدم درك صحيح نسبت به توسعه سياسي و انطباق شايسته آن با امنيت اجتماعي مي تواند جامعه هدف را دچار التهابات اساسي نمايد.