تفكر سيستمي؛ رويكردي انكارناپذير در زندگي كاري و غيركاري انسان ها

تفكر سيستمي را مي‌توان جزء كليدي هر تحول موفقي در زندگي انسان‌ها دانست. تفكر سيستمي مستلزم عبور از چهارچوب و قالب ظاهري مسائل است. در تفكر سيستمي موفقيت به عنوان دستيابي به پيامدهاي تجاري تعريف نمي‌شود؛ بلكه به عنوان ارتباط نزديك و هماهنگي سيستم و اجزاي آن با يكديگر در نظر گرفته مي‌شود. در اين صورت كل سيستم همگام با هم رشد و پيشرفت مي‌كنند و اگر ضرر و زياني باشد نيز، كل سيستم و تمامي اجزاي آن آسيب مي‌بينند و از پيشرفت باز مي‌مانند. در واقع تفكر سيستمي باعث مي‌شود به راهكار‌هاي كوتاه مدت و فوري در حل مسائل بسنده نكنيم و ديدگاه آينده نگر و كلي‌تري را در برخورد با مسائل پيش بگيريم. استفاده از تفكر سيستمي باعث مي‌شود از نگاه سطحي هنگام رو به رو شدن با مسائل فراتر رويم و با نگاهي عمقي، در پي يافتن ريشه‌هاي مشكل باشيم. تفكر سيستمي شناخت ما را از مسائل و ارتباط متقابل اجزاي يك سيستم با يكديگر بيشتر و عميق‌تر مي‌كند. در واقع با استفاده از اين روش تفكر مي‌توان براي حل مسائل پيچيده‌تر و بزرگتر راه حل‌هاي كارآمدتر و مناسب‌تري پيدا كرد.