تاثير تفكر سيستمي در پيشبرد و توسعه اهداف خلاقانه معلمان

رفنار انسان نتيجه ي طرز فكر، نگرش و باورهاي او است . تفكر مقدم بر عمل است بنابراين پيش از هرگونه تصميم گيري در مورد اعمل و رفتار بايستي به منبع تغذيه ي آن يعني نوع تفكر پرداخت. زيرا هر انسان همان طور كه مي انديشد رفتار مي كند. بديهي است كه اگر تفكر بدون انسجام و بر پايه ي توهم و خيال باشد عمل و نصميم گيري نيز ناهنجار و فاقد كارايي و از نظر اجراء غير ممكن خواهد بود. پس در واقع اين نوع تفكر درصدد فهم كل سيستم و اجزاي آن روابط بين اجزا و كل و روابط بين كل با محيط آن فرا سيستم است. پس در حال حاضر نياز به تفكري كلي گرايانه داريم تا بتوانيم روابط اين عناصر را بر روي هم بفهميم و راه حلي پيدا كنيم كه در دراز مدت مشكل ما را حل كند. در اينجاست كه تفكر سيستمي به كمك ما مي‌آيد.