ضرورت پرورش تفكر انتقادي در آموزش عالي ( ضرورت‌ها ، راهبردها و چالش‌ها)

ايجاد تفكر انتقادي كه جزء جدايي ناپذير هر نظام آموزشي است، را مي توان از اهداف اساسي تعليم و تربيت در سطح جهاني دانست. به دليل آن كه گرايش افراد به تفسير اطلاعات در يادآوري اطلاعات نيز تأثير مي گذارد؛ اتخاذ روش هايي كه انگيزه و علاقه دانش آموزان را تقويت كرده و با ايجاد چالش در فرآيندهاي فكري، منفعل و محتاط بودن را به تبادل نظر و تفكر فعال تغيير دهد، امري ضروري است. پژوهش حاضر با بررسي مديران به مثابه رهبران فناوري در مدرسه صورت گرفته است. نوع مقاله حاضر مروري، به لحاظ هدف، كاربردي و از حيث ماهيت و روش، توصيفي مي باشد. براي آنكه در آينده در سطح آموزش عالي و در سطح دانشگاه ها افرادي توانمند و داراي آزادي انديشه و خلاق داشته باشيم بايد آن ها را با چالش هاي اساسي در زندگي مواجه كنيم و طبق همان چالش ها آن ها را پرورش دهيم .بنابراين آموزش عالي بايد به جاي انتقال معلومات و ايجاد محيط هاي خشك انضباطي كه فقط باز توليد دانش را مي طلبد، شرايطي را فراهم كنند تا دانشجويان در تلاش ذهني براي حل مسائل(تفكر) بتوانند دربارۀ صحت و اعتبار و ارزش اطلاعات و استدلال هاي ارائه شده داوري كرده و حقايق را از عقايد و سفسطه در استدلال را تشخيص دهند تا قادر به گرفتن تصميم هاي منطقي(تفكر انتقادي) باشند. به خصوص در عصر حاضر كه با انبوهي از اطلاعات گمراه كننده، تبليغات تجاري و ... روبه رو هستيم. لذا در سطح آموزش عالي و دانشگاه هاي كشور لازم است كه مسؤلين به آموزش تفكر انتقادي به عنوان تفكري سطح بالا، توجه ويژه اي مبذول دارند و در راه تقويت آن راهكارهاي جدي به كار بگيرند چرا كه در بسياري از تصميم گيري ها و قضاوت هايي كه دانشجويان در جامعه و در آينده خواهند داشت نمايان خواهد شد. بنابراين اتخاذ روش هايي كه انگيزه و علاقه دانشجويان را در حيط دانشگاه تقويت كرده و با ايجاد چالش در فرآيندهاي فكري، منفعل و محتاط بودن را به تبادل نظر و تفكر فعال تغيير دهد امري ضروري براي دانشگاه ها مي باشد.