آراي متصوفان در نيشابور در قرون ميانه

منطقه با اهميت خراسان بخصوص نيشابور، به عنوان يكي از مناطق تاثيرگذار و تاثير پذير در زمينه تصوف بود. اين شهر دانش پرور به خاطر داشتن مردمان بافرهنگ و مراكز مهم علمي و همچنين موقعيت جغرافيايي و اقليم مناسب از همان قرون اوليه اسلامي پذيراي علوم و دانش در زمينه هاي مختلف و رشد آن توسط دانشمندان و علما شد. يكي از مكاتب مهم منتشره در نيشابور، توجه به تصوف و گرايش هاي عارفانه بود كه توسط فقها و علما دنبال شد و باعث شكل گيري فرقه هاي مختلف صوفي گري شد. سوال اصلي پژوهش، بررسي آراي صوفيان و فراز و نشيب هاي مكاتب آن فرقه در طول سده هاي 3 تا 6ق، مي باشد؟ چنين به نظر مي رسد كه از ابتداي ورود انديشه هاي صوفيانه به نيشابور به مرور زمان و با تلاش انديشمندان اين نظريه ها، تصوف به يك پختگي و كامروايي دست پيدا كرد و در اين زمينه آثار بسيار زيادي از علما و صوفيان و فقهاي بزرگ به وجود آمد كه مي توان گفت: باعث رشد ابعاد فردي و اجتماعي افراد و غني شدن فرهنگ مردم منطقه شد.