بررسي اصل حُسن نيّت در معاهدات بين المللي

اصل لزوم رعايت حُسن نيّت و رفتار منصفانه داراي آثار حقوقي گسترده‌اي در نظام‌هاي حقوقي دنيا به‌ويژه نظام‌هاي گروه حقوق نوشته است. اين قاعده در بسياري از اسناد مهم بين المللي، مانند اصول قراردادهاي تجاري بين المللي، اصول حقوق قراردادهاي اروپايي و حقوق داخلي برخي كشورها از‌جمله آلمان، ايتاليا، فرانسه و ايالات متحده به‌طور صريح به‌عنوان يكي از اصول مهم حقوق قراردادها شناخته شده است و طرفين در روابط تجاري خود ملزم به رعايت آن هستند. حُسن نيّت اصل كلي ساختار حقوق بين الملل و متمايز از نظام و روند حقوقي داخلي و حقوق تجارت است. در پژوهش حاضر با روش «تحليلي-توصيفي» جايگاه حُسن نيّت در حقوق بين الملل مورد بررسي قرار گرفت. نتايج پژوهش حاكي از آن است اگرچه حُسن نيّت به‌تنهايي منبع تعهدات محسوب نمي‌شود، مي‌توان براي آن، نقش تعديل كننده، تكميل كننده، تحديد كننده و تصحيح كننده قواعد حقوقي قائل بود؛ بدين معنا كه رعايت اين اصل از سوي دولت‌ها، اجراي حقوق و تعهدات آن‌ها در عرصه بين‌المللي را تنظيم مي‌‌‌كند.