بررسي مهارت‌هاي سياسي در آموزش اخلاق‌مداري (مطالعه موردي: دانشجويان دانشگاه آزاد واحد گرگان)

هدف اين پژوهش بررسي رابطه بين ادراكات دانشجويان حسابداري شاغل از اخلاق و مهارت سياسي رهبران محل كار مي باشد. بدين منظور، 6 فرضيه تدوين شد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانشجويان شاغل در حال تحصيل در دانشگاه آزاد واحد گرگان است؛ و حجم نمونه بر پايه جدول مورگان 264 نفر تعيين گرديد. انتخاب نمونه بر پايه نمونه‌گيري طبقه‌اي شامل 166 دانشجوي شاغل رشته حسابداري و 98 دانشجوي شاغل غير حسابداري بود. در اين پژوهش براي سنجش رهبري اخلاقي از مقياس ده گويه اي براون و همكاران (2005) و براي سنجش مهارت‌هاي سياسي از مقياس 6 گويه اي فريس و همكاران (1999)، استفاده گرديد. نتايج آزمون فرضيه‌ها با استفاده از معادلات ساختاري، آزمون من-ويتني، آزمون تحليل واريانس دوطرفه و آزمون تحليل واريانس چند طرفه نشان داد كه بين ادراك از رهبري اخلاقي و ادراك از مهارت‌هاي سياسي در بين دانشجويان شاغل در رشته حسابداري و غير حسابداري رابطه مثبت معناداري وجود دارد؛ و اين رابطه براي دانشجويان شاغل حسابداري شديدتر مي‌باشد. علاوه بر اين، ادراك از رهبري اخلاقي و ادراك از مهارت‌هاي سياسي در بين دانشجويان شاغل در رشته حسابداري، بيشتر از دانشجويان شاغل غير حسابداري مي‌باشد. نتايج در بررسي نقش ويژگي‌هاي دموگرافيك در ادراك از رهبري اخلاقي و ادراك از مهارت‌هاي سياسي نيز مؤيد آن است كه اين ادراكات برحسب جنسيت، سن و تجربه كاري و محل اشتغال، متفاوت نيست.