مطالعه حقوق مباني و ميزان جبران خسارت حوادث ناشي از رانندگي توسط بيمه در حقوق ايران امريكا و فرانسه

پژوهش حاضربا هدف بررسي مطالعه حقوق مباني و ميزان جبران خسارت حوادث ناشي از رانندگي توسط بيمه در حقوق ايران امريكا و فرانسه در كشور ما به مسئوليت مدني جبران زيان هاي ناشي از حوادث رانندگي به موجب قانون بيمه اجباري مسئوليت دارندگان وسايل نقليه موتوري زميني مصوب سال ۱۳۸۷ اجباري است و خسارت ناشي از اين حوادث علي الاصول بر مالك وسيله نقليه تحميل مي شود كه در حقوق ايران فرانسه و آمريكا تطابقي ديده مي شود . سيستم حقوقي آمريكا فرانسه و همچنين حقوق ايران كه مسئوليت مدني و مسئوليت جبران خسارت علم اصول مبتني بر تقصير است يافتن شخص مقصر و اثبات تقصر او زيان ديده را با دشواري روبرو ساخته و گاه جبران خسارت را غير ممكن مي سازد به اين دليل وجود قوانين كه بتواند بدون اثبات تقصير مسئوليت در برابر شخصي كه قانون او را مسئول فرض كردي يا مسئوليتي بر عهده مي نموده است بيش از پيش احساس ميشود به طور كلي حقوق ايران و فرانسه شباهت هاي فراواني در اين زمينه با هم داشته اند اما در حقوق آمريكا ضمن وجود برخي شباهت ها خصوصا در زمينه تقصير تفاوتهاي زيادي با هم دارند. مسئوليت دارنده غير مقصر و راننده خطا كار توأمان در وقت گيري است اين سخن هنگامي معناي خود را باز مي‌يابد كه مسئوليت همزمان دارنده و راننده ياد شده را به لحاظ عدم قانوني نداريم در هر حال زيان ديده ميتواند با لحاظ مباني مختلف خسارت خود را در صورتي كه به وسيله مسبب حادثه فاقد پوشش بيمه باشد از هر يك از آن را مطالبه كند اين مساله در حقوق هر سه كشور ايران آمريكا و فرانسه مثل هم مي باشند.