تلفيق مديريت زنجيره تأمين سبز با مفهوم همزيستي صنعتي

نگراني هاي بشر در زمينه محيط زيست در ابعاد ملي، منطقه اي و جهاني باعث شده است تا همواره به فكر استفاده از منابع تجديد پذير و قابل بازيافت با كمترين اثر مخرب بر روي محيط زيست باشد. زنجيره تأمين حلقه بسته يك مفهوم مبتني بر حفظ محيط زيست است كه بر جنبه هاي اقتصادي و زيست محيطي تاكيد دارد. در پژوهش حاضر يك مقدمه براي تلفيق مفاهيم همزيستس صنعتي با مديريت زنجيره تامين سبز ارائه شده است. همچنين، مفروضات مسئله توليد انباشته پوياي ظرفيت دار به همراه توليد و بازتوليد دسته اي در يك زنجيره تأمين حلقه بسته با هدف كاهش انتشارات كربن و حداقل سازي هزينه ها پيشنهاد شده است. اين مسأله از چند شركت تشكيل مي شود كه از طريق فرآيند همزيستي صنعتي با يكديگر در تعامل هستند و مقدار محصولات برگشتي دوره اي، متناسب با مقدار محصولات جديد است. دو گزينه براي محصولات برگشتي وجود دارد كه شامل بازتوليد و دفع است. در مديريت زنجيره تامين سبز، ضايعات هر شركت به جاي رهاسازي در محيط زيست، مستقيما به محل تصفيه ضايعات هدايت مي شود. نتايج پژوهش حاضر نشان مي دهد سياست هاي مديريت زنجيره تأمين سبز و همزيستي صنعتي كاملا منطبق بر يكديگر بوده و همسو و هم راستا با يكديگر هستند،با انجام اين تحقيق ضمن توجه به معيار هاي سبز بودن زنجيره تأمين، به بهبود عملكرد مديريت زنجيره تأمين سبز در مباحثي مانند، طراحي سبز، خريد سبز، توليد سبز و برون سپاري سبز با استفاده از فراينده همزيستي صنعتي كمك شاياني شده است.