بررسي كيفيت و زبان هنري نهج البلاغه در ترجمه سيدجعفر شهيدي

ترجمه متون قديم بالاخص متون كتاب بلاغي و ادبي نهج البلاغه كار بسيار سخت و طاقت فرسايي است وكساني كه در اين وادي قدم گذاشته اند نشان از همت والاي آنها و شجاعت و درايت و علم وافر آنهاست. نهج البلاغه چنان آراسته به انواع آرايه هاي لفظي ، معنوي و بديعي است كه آن را دون كلام خالق و فوق كلام مخلوق ناميده اند و الحق به آن لقب «اخ القران» داده اند. اين كتاب عظيم به تمامي زبان هاي دنيا ترجمه شده و بيشترين تعداد ترجمه ها به زبان فارسي است كه يكي از بزرگ ترين حسرت ها و خسارات فارسي زبانان عدم انتقال فصاحت و بلاغت نهج البلاغه در ترجمه آن بوده است. دكتر شهيدي به اين آرزوي ديرينه جامه عمل پوشاند و با تكيه بر ظرافت ها و آرايه هاي كلام عربي و با تسلط بر دقايق و ظرايف سخن فارسي به خوبي ايفاي نقش نموده است. ارزيابي كيفيت ترجمه و بازتاب زبان هنري ترجمه ي متون بر اساس نظريات زبان شناسي از روي كرد هاي دقيق و علمي جهت برسي آثار ترجمه اي است كه ترجمه نهج البلاغه ايشان نخستين و تنها ترجمه اي است كه نشان دهنده بخشي از ز‌‌يبائيهاي بي بديل نظم گونه سخن اميرالمومنين مي باشد . اين مقاله با اشاره اجمالي به كيفيت ترجمه و با تكيه بر نمونه هايي از خطبه ها، نامه ها و حكمت هاي نهج البلاغه، بازتاب كيفيت و شيوائي و بلاغت كلام اميرالمومنين در ترجمه استاد شهيدي را بررسي مي نمايد. در اين مقاله با بهره گيري از روش كتابخانه اي براي گردآوري داده ها و اطلاعات، اوج هنر ترجمه اي استاد شهيدي به نمايش گذاشته شده است.