نگاهي به موسيقي محلي در فرهنگ ايل قشقايي

ايل قشقايي، از ايل‌هاي بزرگ كشور ايران است كه رقص و موسيقي در ايل قشقايي نيز نشانه و نماد همبستگي، اتحاد و دوستي است. در هنگام رقص همه دست در دست هم و دوشادوش يكديگرند. در بين عشاير قشقايي، رقص‌هاي گوناگوني معمول است كه در تمام آنها زنان و مردان در كنار يكديگرند و تقريبا در اكثر رقص‌هاي قشقاييان، زنان و مردان هر دو حضور دارند. در جشن‌ها، مردان و زنان هريك دو دستمال در دست مي‌گيرند، پيرامون يك دايره‌ي بزرگ ايستاده و با آهنگ كرنا و دهل، ضمن تكان دادن دستمال‌ها با حركات موزون پيش مي‌روند. همانگونه كه گفته شد بدليل جنگ ها و مصائب ناشي از آن و حضور كوچ نشيناني همچون ايل قشقايي و ... در مناطق استراتژيك و راه ها و جاده هاي با اهميت كشور، موسيقي و رقص در ميان اين گونه ايلات تاحدودي رنگ و بوي حماسي و جنگاوري نيز گرفت. در اين پژوهش، به معرفي انواع موسيقي و رقص‌هاي محلي مردم قشقايي پرداخته شده و سعي برآن است كه جايگاه واقعي موسيقي و رقص‌هاي محلي در جامعه‏ي ايلي قشقايي نشان داده شود تا هنرمندان و علاقه‎مندان فعال در اين عرصه، تمام تلاش خود را نمايان ‏سازند و نگذارند اين فرهنگ غني كه ريشه در تاريخ ايران زمين دارد، رو به فراموشي نهد. از اين رو، سهم مردان و زنان اقوام ايراني در فرهنگ و هنر اصيل قومِ خويش بر كسي پوشيده نيست و آن چه مهم است شناخت، توجه، اهميت و ارج نهادن اين هنر اصيلِ مردمي است تا جايگاه خود را حفظ نموده، همواره در جريان باشد و در ذهن‌ها‌ همچنان باقي بماند و بدرخشد. روش پژوهش، روش توصيفي بوده و نوع روش پژوهش نيز توصيفي ـ تحليلي مي‎باشد كه از روش‌هاي اسنادي و ميداني (مشاهده) بهره مي‌جويد. ابزار اندازه‌گيري و گردآوري اطلاعات در انجام اين پژوهش، مصاحبه، كتابخانه‌اي و آرشيوي، مشاهده، فيش‌برداري، بانك‌هاي اطلاعاتي و شبكه‌هاي كامپيوتري و هم‌چنين از نظر هدف نيز كاربردي مي‌باشد.