الگوي روابط باورهاي معرفت شناختي و خودكارامدي تدريس

پژوهش حاضر با هدف بررسي الگوي روابط باورهاي معرفت‌شناختي و خودكارامدي تدريس انجام‌گرفته است. نمونه‌اي به حجم 300 نفر از معلمان مقطع ابتدايي شهرستان كرمانشاه انتخاب شدند. براي بررسي فرض ها، از شاخص‌هاي آمار توصيفي شامل ميانگين، انحراف معيار و همچنين از آزمون‌هاي آمار استنباطي، ضريب همبستگي، تحليل رگرسيون، آزمون tمستقل و تحليل واريانس يك راهه استفاده‌شد. نتايج پژوهش نشان داد بين خودكارامدي تدريس و باورهاي معرفت‌شناسي، روابط معنادار و مثبت وجود دارد. همچنين بين اين دو متغير در معلمان به تفكيك جنسيت تفاوت معنادار وجود دارد.